08desember

fyrirgefđu fyrir langt á milli blogga....

Seinustu daga hef ég ekki gert mikið annað en að liggja og horfa á sjónvarpið...og þegar maður hefur svona mikið af lausum tíma þá fer maður að huxa mikið og pæla....Ég hef komið mér á þokkalega beina braut eftir að Sigrún dó... fór og hitti prest í nokkur skipti og fór til miðils og læknis og svona... og líður loksins vel...get talað um hlutina án þess að fara á bömmer og láta mér líða ílla...Ég fór svo að pæla hvernig vinátta okkar var...og ég verð að segja að hún var bara þokkalega sterk...af því að það kom fyrir oftar enn einu sinni að við vorum hrifnar af sama stráknum og jújú það var alveg rifrildi...ég neita því ekki....en alltaf náðum við saman aftur.... hún flutti til Sauðakróks til að fara í skóla og við kannski hittumst ekki einu sinni í mánuði en bara um leið og við hittumst þá var alveg eins og við höfðum bara verið saman seinast í gær... það var alltaf svo gaman að Sigrúnu.... hún var hrifin af svo mörgum strákum og það var alltaf svo mikið mál í kringum það...ég gat oft sest inní bílinn hennar og sagt ekki neitt, bara hlustað og kinkað kolli eða notað orð eins og ókei, er það? Nehei.... hún talað um allt af svo miklum krafti og ástríðu.... það voru sumir sem að voru ekki alveg sáttir við hvernig hún kom fram og sumir voru hreinlega alveg ömurlegir við hana, hún lét bara fólk heyra það sem að hún hafði að segja.... sjaldnast sem að hún sat bara og leyfði fólki að vaða yfir sig...Við vorum alltaf að djamma saman og rúnta... á tímabili hitti ég Elfar voðalega lítið því að við Sigrún vorum ALLTAF saman... þetta var veturinn áður en hún dó....Við höfðum ekki hist í nokkra mánuði áður en hún dó.... ég rétt leit á hana þegar við Brynja keyrðum heim til hennar...þá var 16 júní og hún var að fara á Sauðakrók, við 3 ætluðum að djamma saman en svo hætti hún við á seinustu stundu því að hún ákvað að fara á Sauðakrók að djamma með stelpunum þar.... svo vorum við alltaf bara að hittast á msn og við sögðum alltaf “ókei núna verðum við að fara að hittast...þetta gengur ekki lengur..” en það varð aldrei neitt úr því.... því miður....Þegar ég varð tvítug þá bauð ég vinum mínum og vandamönnum í veislu uppí golfskála. Sigrún hringir í mig á föstudeginum 10 Febrúar og segir við mig “sorry elskan mín en ég er að fara á Sauðakrók bara núna, má ég koma með pakkan til þín af því að ég kemst ekki á morgun” svo eftir smá stund var hún komin og hún beið á meðan ég opnaði pakkan og þá gaf hún mér þessi fallegu vínglös...ég var búin að segja að mig langaði svo mikið í þau en datt ekki í hug að hún gæfi mér þau í afmælisgjöf...með því fylgdi rosalega fallegt kort sem að  ég geymi fyrir framan myndina af henni sem að er á kommoðu inni hjá mér og ég kveiki reglulega á kerti hjá henni og les þá kortið....ég var rosalega leið yfir því að hún kæmist ekki en svona var það bara að vera.... svo var hún tvítug 12 mars og þá var alveg heljarinnar partý heima hjá henni...ég eldaði handa okkur kjúklingabringur og rjómaostasósu og ég held að ég hafi eldað handa henni skólapasta fyrr um daginn eða daginn áður...ég man ekki alveg.... hún sagði að þetta væri klárlega besta pasta sem hún hefði smakkað.... það var aldrei leiðinlegt að gefa henni að borða... árinu áður þegar hún var 19 ára þá bauð hún mér í mat heim til sín með mömmu sinni, pabba og ömmu sinni og ég man hvað mér fannst það vera mikill heiður að hún skildi bjóða mér í mat því að hún sagði “mig langar að bjóða bestu vinkonu minni í mat á afmælisdaginn minn” svo djömmuðum við um kvöldið.... en alla vega þegar hún var tvítug þá borðuðum við saman þennan mat...ég hún og Brynja...svo fórum við að mála okkur og byrja að drekka og það var æðislega gaman þetta kvöld.... en þetta var (held ég) í seinasta skiptið sem að við djömmuðum saman...svona loka djamm...og tókst það rosalega vel.... þar sem að Brynja settist í snjóinn og bjó svo til snjóengla...shit við vorum svo ölvaðar þarna...hehe.. en ég náði aldrei að gefa henni afmælisgjöf...ég skammast mín rosalega fyrir það....eftir að hún dó þá fór ég í skartgripabúð og keypti rosalega fallegan kross og lét mömmu hennar og pabba hann og sagði þeim að þetta væri afmælisgjöfin hennar og að þau mættu ráða hvort að hann færi í kistuna til hennar eða hvort að þau mundu bara halda honum...ég veit ekkert hvað þau gerðu við hann...Ég man líka að við fórum oft að rúnta...hún reddaði bíl hjá pabba sínum...við vorum aldrei á sama bílnum...einu sinni hringir hún í mig og biður mig að koma með sér út....hehe...svo eftir smá hringir hún aftur og spyr hvort að mig langi ekki að keyra bílinn sem að hún fékk...ég spyr afhverju..hún sagði mér bara að koma útí glugga....kemur hún þá ekki á þessum SKÆRGULA IGNIS bíl....shit ekki nóg með það að hann var ljótur heldur var hann SKÆRGULUR.....shit ég man hvað við hlógum...það horfðu ALLIR á okkur....Sigrún var líka mikið fyrir bjórinn...oft fékk hún bíl hjá pabba sínum og ég keyrði á meðan hún fékk sér bjór og endaði það oft með rúntfylleríi...sem að var oftast nær fyndið og mikið hlegið þangað til að hún fór útí glugga og fór að kalla á fólk og öskra eitthvað...það var yfirleitt merki um að nú væri komið nóg.Vá það er svo margt sem að ég sakna við Sigrúnu mína....ég elska hana alveg útaf lífinu og hef gert alveg frá því að við kynntumst, það var alltaf svo mikil gleði í kringum hana og líka alltaf nóg að gera....þegar ég var að vinna í hrísó og hún var kannski ekki að vinna þann daginn þá kom hún bara og sat hjá mér og spjallaði við mig bara af því að henni leiddist....Ég man þegar að ég fór á kistulagninguna...við sátum frammi og biðum eftir að presturinn kæmi...svo þegar við löbbuðum inn og sáum kistuna þá einhvern veginn skildi ég ekki alveg....mér fannst eins og ég væri á stað þar sem að ég ætti ekkert að vera á...mér fannst þetta svo óraunverulegt....ég horfði á alla í kringum mig og það voru allir grátandi...mér var boðið tissjú...ég þáði það en skildi ekki afhverju....ég þurfti það ekki....allir aðrir í kringum mig þurftu að nota hann en ekki ég....ég fattaði þetta ekki alveg... svo þegar að presturinn var búinn að tala þá sagðist hann ætla fara fram og við mættum labba að kistunni og kveðja....ég man að ég stóð upp, labbaði að kistunni og lagði hendina á hana en ég man ekki hvað ég sagði.... svo man ég bara að ég og Brynja löbbuðum útí bíl og svo man ég ekki meira... og flest eftir það man ég ekki....Ég man bara að ég fór að flissa á jarðaförinni hennar þegar var verið að tala um hvað hún væri dyggur aðdáandi backstreet boys og svo var spilað eitt backstreet boys lag....en ég get ekki munað hvaða lag það er....þetta er allt í svo mikilli móðu... ég næ ekki að muna...man bara að Tímon sat öðru megin við mig og Ragnar frændi hinu megin... ég man líka þegar að kistan var tekin upp þá byrjaði ég að gráta...og ég hálfpartinn hneig niður..ég man bara að ég gat ekki meira og ég gat ekki sætt mig við að þetta væri að gerast... við fórum svo saman... ég, Dagbjört og Brynja á erfidrykkjuna og ég horfði í kringum mig og ég leit á fólkið sem var þarna...og ég veit að ég hef engan rétt á því að segja þetta en þetta var ekki minn skemmtinlegast klukkutími þegar ég sat á móti fólki sem hafði hvorki talað við mig eða Sigrúnu í langan tíma svo sat það bara á móti mér og var að spjalla bara og hlægja og hafa gaman eins og þetta væri eitthvað helvítis reunion.....Eftir að ég hafði manað mig uppí að labba til foreldra hennar og faðma þau þá fórum við stelpurnar og hittum Tímon og við fórum öllum uppí kirkjugarð og að leiðinu hennar og þá var einhvern veginn eins og allt stoppaði í smá stund...við vorum að tala saman, við vinirnir...ég var með einhverja ljóta regnhlíf sem að mamma hennar Brynju átti og það var svo mikið rok að hún brotnaði...og það var eins og Sigrún væri hjá okkur að skemmta sér... við hlógum og spjölluðum bara eins og allt væri í lagi... það er nákvæmlega eins og heimurinn stoppaði, það var ekkert vont eða sárt lengur...bara nokkrir vinir að hittast og spjalla og hafa gaman eins og við vorum svo dugleg að gera þegar sigrún var á lífi... dagarnir eftir það voru bara dofnir...móða útum allt... og enn þann dag í dag er ég ekki viss um hvað er í gangi...stundum finn ég alveg til rosalegrar söknuðar...sérstaklega þegar ég er að gera eitthvað sem að ég vildi óska að hún gæti verið að gera með mér...Kannski mun ég aldrei átti mig á því að hún er dáin...Ég elska þessa Sigrúnu mína svo endalaust mikið og hún mun alltaf vera í hjarta mínu og ég mun aldrei gleyma hvernig manneskja hún var.....En jæja ég held að ég hafi þetta ekki mikið lengra núna...
08. desember 2007 klukkan 23:14
Hildur Sigţórsdóttir
Engin athugasemd
26apríl

shitttt.....

núna sit ég heima og er að hlusta á I want to break free með Queen og það lag minnir mig svo hirkalega mikið á þig.... sérstaklega gítarsólóið....þar sem að þú varst alltaf að biðja mig um að leika það og fórst svo alltaf að hlæja ógeðslega mikið....hehe..... það hljóp á mig glott þegar ég heyrði lagið áðan...ég var búin að gleyma þessu....tók þetta stundum á rúntinum og þú bilaðist....hehe
jæja elskan sorry hvað ég hef ekki skrifað...ég elska þig meira en allt annað og ég fer að skrifa fljótlega.....
HildurKoss
26. apríl 2007 klukkan 22:24
Hildur Sigţórsdóttir
Engin athugasemd
12mars

Mánudagurinn 12. mars

Til hamingju með daginn elsku hjartað mitt.....Koss
ég ákvað að skella mér útá lífið um helgina í tilefni dagsins í dag en það fór ekki alveg eins og var ætlað....fórum í partý til Adda Grant og það var bara gaman en það var ekki fyrr en niður í bæ sem að tilfinningarnar helltust yfir mig....ómerkilegt fólk að pirra mig...þú veist hvað ég meina.....þannig að hann Ragnar okkar náði í mig og Elfar.....gaf mér svo stórt knús....
fokk ég var ekki alveg að meika lífið þetta kvöld....þegar ég kom heim vakti ég mömmu og gjörsamlega grét frá mér vitið....alla vega sársaukann....og er búin að vera hálf dofin síðan....
ég fór ekki í vinnuna í morgun af því að ég er með í eyrunum....svaf ekkert í nótt...er með bullandi sýkingu og ytri eyrnabólgu....og þegar ég fór til læknis í dag á 3. hæð þá sá ég að það lá rós á skrifborði þarna á bakvið.....ég huxaði strax um hvort að sú rós var ætluð þér eða mömmu þinni.....svo borgaði ég bara fyrir tímann og settist svo niður og las blöðin á meðna ég var að bíða.....og einhverra hluta vegna fer ég að hlusta á konurnar tala á bak við og renn þar á rödd sem að ég kannaðist við og var það mamma þín....ég sá hana aldrei...eða ég þorði ekki að líta upp....ég bara lokaði augunum og hlustaði...mér var alveg sama hvað hún var að segja....það var bara gott að heyra í mömmu þinni...heyra hana tala og hlægja.....YNDISLEGT...Brosandi
Jæja ég hef ekki frá miklu meira að segja þér í bili alla vega....
þangað til næst ástin mín
hvíldu í friði
þín HildurKoss

Koss....ég man hvað ég var uppi með mér þegar þú bauðst mér í afmælismat.....þú sagðist hafa viljað bjóða bestu vinkonu þinni í mat...ég man hvað ég var glöð þegar þú sagðir þetta.....ég vissi að við yrðum vinkonur að eilífu og við verðum það elsku hjartað mitt þrátt fyrir það að þú ert farin frá mér....ég finn fyrir þér hérna hjá mér á hverjum degi og ég vona að það fjari aldrei...ég elska þig ástin mín
hvíldu í friðiKoss
12. mars 2007 klukkan 23:16
Hildur Sigţórsdóttir
Engin athugasemd
09mars

Föstudagskvöldiđ 9. mars

jæja núna sit ég uppí sófa heima hjá Elfari og hérna eru einhverjar byttur að hlæja hátt og hafa gaman.....ég er bara róleg....ég er að fara í tvítugsafmæli annaðkvöld þannig að ég tek því bara rólega í kvöld.....
brotnaði alveg hrikalega niður í vinnunni í gær....ég veit ekki alveg hvað er í gangi með mig núna.....líður ekki alveg nógu vel.... kannski er það bara kvíði fyrir mánudeginum......Ragnar hringdi einmitt í mig í gær til að ath hvort að ég ætlaði að fara uppí krikjugarð á Mánudaginn og hvort að það væri ekki í lagi að hann kæmi með mér....shit ég dýrka þennan dreng....eins lítið og samband okkar er þá er það MJÖG sterkt og traust.....hann var ákveðinn í því að koma með mér á jarðaförina.....stóð við hliðina á mér eins og klettur allan tíman og knúsaði mig og hélt mér uppi....þetta er án efa einn besti frændi minn....takk fyrir mig Ragnar minn....
ég veit að þér finnst þetta örugglega hrikalega fyndið en ég er að spá í að fara að æfa/læra söng.....ég talaði um það við Elfar og það var svona ekki alveg það sem ég bjóst við en hann er nú raunsærri manneskjan í þessu sambandi þannig að hann segir kannski bara hlutina eins og þeir eru.....
ég finn það bara að eftir að þú dóst að þá hef ég mikla þörf til að syngja og einmitt þegar ég fór að miðilsfundinn fyrir seinustu jól þá var sagt að ég ætti ekki að hætta að syngja.....ég veit ekki hvort að þetta hafi komið frá þér eða hvað....hehe sjálfsagt ekki....hahahaha......Glottandi og ég finn líka að þegar ég er að huxa mikið um þig og þegar það verður mér alveg um megn að þá finnst mér geðveikt gott að setjast inní bíl með mp3 spilarann minn og keyra eitthvað og syngja frá mér vitið.....eftir það þá líður mér bara eins og ég hafi grátið í marga daga....svífur yfir mig ró og mér líður vel....sérstaklega ef að ég tek backstreet boys lag..... crawling back to you eða If i dont have you eða eitthvað.....hehe......
jæja elskan mín ég held að ég ætli að hafa þetta stutt núna.....eða stutt og ekki stutt...hehe
hvildu í friði elskan mín....
Þín HildurKoss
09. mars 2007 klukkan 23:26
Hildur Sigţórsdóttir
Engin athugasemd
06mars

Heimasíđa tileinkuđ ţér ástin mín

jæja elskan þá hafði ég mig loksins í það að búa til heimasíðu BARA fyrir mig til að skrifa til þín, skrifa um huxanir mínar o.fl
ég er  búin að setja inn skoðanakönnun og myndir og svona og á eftir að bæta alveg helling við á þessa síðu....
Afmælisdagurinn þinn fer að nálgast bráðum...eða eftir aðeins 6 daga og verð ég að segja að mig kvíður alveg SVAKALEGA mikið fyrir þeim degi....hann á eftir að vera erfiður...fyrir alla....
það var ein sem ég þekki að missa tengdamömmu sína og ég hef ekki ENN þorað að fara til hennar og votta henni samúð...ég veit að þetta er ílla gert af mér....eina sem að ég hef gert er að labba uppað henni og taka utan um hana og búið....ég virðist ekki geta sagt þetta....ég samhryggist þér.....en málið er bara það að þegar að hlutirnir voru sem erfiðastir fyrir mér, eins og á jarðaförinni og fyrstu dagana eftir að þú varst farin frá okkur þá vildi ég ekki að fólk var að koma til mín og segja þessi orð "ég samhryggist þér." það vakti bara upp enn meiri sorg...og fólk var alltaf að segja að ef ég þyrfti að tala við einhvern þá gæti ég komið og talað við hinn og þennan og ég veit að það vildi bara vel og ég er svo þakklát fyrir það í dag en þá....þá varð ég bara pirruð...fólk sem að ég tala sjaldan við var að segja mér að ég mætti koma og hringja hvenar sem er.....mig langaði bara að vera ein með mínum huxunum....og minni fjölskyldu og vinum.....þess vegna vil ég ekki fara og tala við hana því að ég get ekki verið viss um að henni líði ekki eins og mér leið......þetta var nákvæmlega eins þegar að yfirmaðurinn minn missti pabba sinn....eftir að hafa verið frá vinnu í viku þá tók ég bara utan um hana enn sagði ekkert....ég GAT bara ekkert sagt....
daginn sem að þú dóst þá hafði ég ekki hugmynd að það hefði orðið slys....ég hafði verið á djamminu kvöldinu áður og eyddi því sunnudeginum í að liggja uppí sófa í minni eigin þynnku.....og það undarlegasta var það að ég horfði á sjónvarpið allan daginn....var alltaf að flakka á milli stöðva en aldrei rakst ég á þessa frétt um að slys hefði orðið.....um kvöldmataleytið erum við Elfar og tengdapabbi að borða og horfa á sjónvarpið þegar að síminn hringir......Elfar fer í símann og segir mér svo að það sé síminn til mín.....sem að mér fannst undarlegt því að það hringir ALDREI NEINN í mig heim til Elfars....nema að það sé eitthvað BRÁÐNAUÐSYNLEGT.....sem að það var í þetta skiptið.....ég svara í símann og þá segir einhver ókunnug rödd "´hæ geturu komið til mín?" ég átta mig ekki á hver þetta er...."þetta er Brynja...geturu komið til mín aðeins...ég þarf að tala við þig!" um leið og ég skellti á sagði ég við Elfar að Brynja hafi verið að hringja og að hún vildi hitta mig strax og að hún vildi ekki segja afhverju.....þá spyr Elfar hvort að þetta gæti tengst slysinu sem að hefði gerst um morguninn.....ég man svo vel...ég var svo hissa "ha? hvaða slys?"
alla leiðina frá Tjarnalundi og að lerkilundi huxaði ég alltaf um hvort að ástæðan fyrir því að hún vildi tala við mig væri af því að foreldrar hennar væru að skilja....sem að ég skil engan veginn því að foreldar Brynju eru mjög hamingjusamlega gift.....
þegar að ég bankaði á útidyrahurðina heima hjá Brynju byrjaði hjarta mitt að slá hraðar og hraðar og hraðar.....Brynja kemur svo til dyra og er með maskara alveg niður á munn.....hún sagði ekkert....hún gat ekkert sagt....hún var með svo mikinn ekka.....ég tók utan um hana og ég vissi hvað hafði gerst.....hún horfði í augun á mér og sagði "Sigrún" og áður en fleiri orð voru sögð tókum við þéttingsfast utan um hvor aðra....þessi dagur var sá furðulegasti sem ég hef upplifað...ég hringdi í Elfar og bað hann um að koma og ná í bílinn þar sem að ég vildi ekki keyra....svo fórum við að keyra, ég og Brynja og ég sat bara eins og ekkert og sagði ekkert, ég huxaði ekkert....ég var algjörlega dofin....ég fann ekki neitt...ekki sorg, ekki ótta, ekki hræðslu....ekki neitt..... og ég var dofin alveg þangað til um miðjan desember....það var erfiðasti tími sem að ég hef upplifað.....annaðhvert kvöld sat ég uppí rúmi og hágrét og stundum vissi ég ekki afhverju ég var að gráta.....mamma sagði að það væri bara þessi tími...jólin og svona...en svo komst ég að því að það tók mig alveg 6 mánuði að átta mig á hvað hefði gerst....jólin voru ágæt...áramótin voru hrikaleg....ég missti af öllu....ég bara grét og grét....og það sem meira var að þetta voru mín fyrstu áramót án fjölskyldu minnar sem að gerði þetta alveg helmingi verra en það hefði þurft að vera.....í dag líður mér ágætlega....ég var send til læknis til að ath hvort að hann mælit með því að fara til sálfræðings en hann taldi það ekki vera nauðsynlegt.....en ég finn alveg að mig vantar einhvern hlutlausann til að tala við.....ekki misskilja mig....ég tala MIKIÐ við Elfar og hefur hann staðið eins og klettur við hliðina á mér og meira en það og það sama á við um fjölskyldu mína.....en stundum þarf maður bara að tala við einhvern sem að er algjörlega hlutlaus....
úff....jæja ég er semsagt í að tjá mig um þennan dag í fyrsta skiptið í 7 eða 8 mánuði.....þetta var gott....ég held að þessi síða sé einmitt það sem að ég þarf.....hver veit...kannski er þessi síða þessi hlutlausi aðili sem að ég er að leita að.....
ég kveð í bíli ástin mín....
Hildur
06. mars 2007 klukkan 22:54
Hildur Sigţórsdóttir
Engin athugasemd

Ađalvalmynd

ţeir sem ađ blogga um ţig:*

Auglýsing

Innskráningar kubbur

Gagnasafn

Klukkan

Teljari

  • Heimsóknir í dag: ...
  • Ţennan mánuđ: ...
  • Frá upphafi: ...

Könnun

Hvernig ţekktiru Sigrúnu?

afmćli Sigrúnar